مقدمه

با توجه به نقش زمان در فعالیت های روزمره بشر, به کارگیری وسایل نقلیه ای که علاوه بر تأمین ایمنی، مصرف حداقل سوخت و مواجهه با کمترین نیروهای مقاوم، امکان بیشترین صرفه جویی را در زمان جابه جایی برآورده سازند، ضروری به نظر می رسد. به کارگیری قوانین ساده فیزیکی برای تحقق چنین اهدافی منجر به شکل گیری وسایلی شد که امروزه از آن ها به وسایل نقلیه دوزیست یاد می کنند.


مقدمه

با توجه به نقش زمان در فعالیت های روزمره بشر, به کارگیری وسایل نقلیه ای که علاوه بر تأمین ایمنی، مصرف حداقل سوخت و مواجهه با کمترین نیروهای مقاوم، امکان بیشترین صرفه جویی را در زمان جابه جایی برآورده سازند، ضروری به نظر می رسد. به کارگیری قوانین ساده فیزیکی برای تحقق چنین اهدافی منجر به شکل گیری وسایلی شد که امروزه از آن ها به وسایل نقلیه دوزیست یاد می کنند.


هاورکرافت، از دهه 1990 پا به عرصه وجود نهاده و با وجود مشکلات متعدد, توانسته جای خود را در زندگی بشر امروز باز کند.
قابلیت های فراوان این وسیله, نیاز به بکارگیری آن در عرصه های مختلف نظامی، تجاری، تفریحی، امدادی، مطالعاتی، تحقیقاتی و ... را به خوبی آشکار نموده است و از آنجایی که کشور ایران پتانسیل های فراوانی برای سرمایه گذاری در چنین فعالیت هایی دارد، بستر سازی برای پیوستن اینگونه وسایل به جرگه یگان حمل ونقل نه تنها مفید بلکه ضروری به نظر می رسد. علاوه بر اینکه توانایی این وسیله در حرکت بر روی سطوح مختلف امکان انجام مأموریت های ویژه ای را محقق می سازد که می توان از آن نه صرفاًً به عنوان یک وسیله نقلیه بلکه ابزاری در جهت تحقق بسیاری از نیازهای ضروری کشور در عرصه‌های مختلف، بهره برد.


هاورکرافت, شناوری دو منظوره (آبی- خاکی) است که به روش هوابرد و با استقرار روی بالشتکی از هوای فشرده به‌آسانی و با نیروی رانش نسبتاً کمی روی سطوح آبی و خاکی حرکت می‌کند. هوای ورودی به هاورکرافت, از طریق پروانه (fan) به زیر سازه و بالشتک‌ها منتقل شده و سبب خیزش (hovering) یا بلند شدن وسیله از روی سطح و استقرار آن بر روی توده‌ای از هوای تحت فشار می‌شود. بدین ترتیب در زمان حرکت نیروی مقاوم شناوری تا حد قابل توجهی کاهش می‌یابد و هاورکرافت با استفاده از سیستم رانش و ملخ هوایی به حرکت در می‌آید. در این شناورها به سبب جدایی سطح استقرار و بدنه شناور (وجود فاصله هوایی بین آنها), استفاده از سیستم‌های رانشی آبی (مثل واترجت) میسر نیست. معلق شدن هاورکرافت روی قشری از هوا این امکان را فراهم می‌کند که با نیروی کمی بتوان جهت حرکت آنرا تغییر داد. از طرفی این ویژگی, حساسیت هاورکرافت را در برابر نیروهای ناخواسته خارجی (نظیر بادهای جانبی و امواج) به شدت افزایش می‌دهد, از این رو سیستم‌های کنترلی خاصی برای این شناورها طراحی شده است که در سایر شناورهای دریایی وجود ندارد.

 

توانمندی های کلی هاورکرافت

هاورکرافت به سبب ویژگی های خاص طراحی، دارای توانمندی های ویژه ای در زمینه های مختلف است. به طور خلاصه، توانمندی های هاورکرافت‌های رده متوسط را می‌توان به شرح زیر برشمرد :
• انجام عملیات آمادی و پشتیبانی در رزم دریایی، به‌ویژه در مناطق باتلاقی، لجنزار، آبراه های ناشناخته، مناطق کم عمق و مرداب های پوشیده از گیاهان دریایی و نیزار؛
• انجام عملیات گشت ساحلی، مبارزه با قاچاقچیان و انجام عملیات تعقیب و گریز از نواحی کم عمق دریایی تا اغلب قسمت های نوار ساحلی؛
• انجام عملیات هیدروگرافی و بسترشناسی دریا، مطالعات علمی در مناطق ساحلی و فلات قاره و ایجاد آزمایشگاه سیار جهت امور مطالعاتی؛
• انجام عملیات باربری و مسافربری به جزایر کوچکی که عملاً امکان ساخت اسکله و بندرگاه در آنها توجیه اقتصادی نداشته و فاقد چنین تأسیساتی هستند؛
• انجام عملیات امداد رسانی در زمان وقوع حوادث غیرمترقبه, به‌ویژه سیل و آب گرفتگی, و کمک به مصدومین و مجروحین حادثه؛
• انجام عملیات زیست محیطی، جمع آوری لکه های نفتی در امتداد ساحل و جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست در مناطق کم عمق؛
• انجام عملیات گشتی با سرعت زیاد و جابه جایی فرماندهان و خدمه شناورهای دریایی و پوشش دادن نیازمندی های سازمان بنادر و کشتیرانی؛
• عملیات مین گذاری و مین روبی در سطح آبراه های بین المللی و تنگه های پر تردد و ... .

 

سیستم‌ها و متعلقات هاورکرافت

در یک نگرش ساده, هاورکرافت شامل سازه‌ای دریایی است که بوسیله یک سیستم بالابر از سطح زمین بلند شده و در نهایت توسط سیستم رانش به حرکت درمی‌آید. بطور کلی, سیستم‌های اساسی هاورکرافت به ساختارهای زیر دسته‌بندی می‌شوند:


• سازه : شامل اتاقک‌های آب‌بندی, نشیمن‌گاه موتور, تکیه‌گاه ملخ, نشیمن‌گاه سازه, بالک و مخازن شناوری؛
• سازه انعطاف‌پذیر : شامل بالشتک و اتصالات؛
• سیستم بالابری : شامل پروانه, کانال حلزونی و متعلقات؛
• سیستم رانش و جلوبری : شامل ملخ, داکت و تجهیزات جانبی؛
• سیستم کنترل سوخت و تعادل : شامل مخزن سوخت, پمپ, شیرهای یک‌طرفه و لوله‌های هیدرولیک؛
• سیستم‌های انتقال قدرت : شامل موتور, تجهیزات انتقال قدرت و متعلقات؛
• سیستم اطفای حریق : شامل مخزن کف, هشدار دهنده, خاموش کننده دستی و ... ؛
• سیستم تهویه مطبوع : شامل دمنده هوا, وسایل سرمایش و گرمایش؛
• سیستم‌های الکتریکی : شامل چراغ‌های ناوبری, روشنایی داخلی, سیم‌کشی, ژنراتور و ... ؛
• سیستم‌های اویونیکی : شامل رادار, GPS, سونار و ... ؛
• سیستم‌های مکانیکی : شامل مکانیزم لنگر, مکانیزم کشش و ... ؛
• تجهیزات نظامی : شامل سلاح, سیستم‌های جانبی و ... ؛
• تجهیزات اضطراری : شامل قایق نجات, جعبه کمک‌های اولیه.
در این مقاله, سیستم رانش و جلوبری با توجه به رسالت مجله موتور در جهت انتقال فناوری مربوط به سیستم‌های پیشرانشی, تشریح می‌گردد و جهت آشنایی با سایر متعلقات هاورکرافت, می‌توان به مراجع رجوع نمود.

سیستم رانش هاورکرافت

یکی از سیستم‌های اساسی هاورکرافت, سیستم رانش است. این سیستم که شامل ملخ یا فن می‌شود, می‌تواند به شکل‌های گوناگون نیروی رانش را برای شناور تأمین نماید. معمولاً در شناورهای بزرگ یا شناورهایی که در آنها بازدهی سیستم رانش از اهمیت برخوردار است, از ملخ دارای داکت (duct) استفاده می‌شود. در سیستم رانش هاورکرافت‌های نظامی, ملخ‌های آزاد (بدون داکت) استفاده بیشتری دارند, زیرا در این حالت ملخ قدرت لازم را تأمین می‌کند و از طرفی با حذف داکت, در وزن کل نیز صرفه‌جویی می‌شود. علاوه بر این, مسئله دیگری نظیر آسیب‌پذیری و دید راداری نیز حذف داکت را الزامی ساخته است. در شناورهای کوچک, که معمولاً با سرعت حداکثر 80 کیلومتر بر ساعت کار می‌کنند, می‌توان از پروانه ترکیبی استفاده نمود. منظور از پروانه ترکیبی حالتی است که حدود یک سوم نیروی پروانه برای خیزش و دو سوم آن برای رانش استفاده می‌شود. استفاده از ملخ دارای داکت در سیستم رانش, برای شناورهای مسافربری دارای موتورهای دیزلی, بسیار رایج است. به علت وجود ذرات گرد و خاک و سنگریزه‌های حاصل از عمل بالابری, ضرورت ایجاد تمهیدات اضافی برای حفاظت از لبه حمله پره‌های ملخ و پروانه ضروری است. با توجه به سرعت دورانی ملخ, ذرات آب نیز مانند سمباده عمل می‌کنند و در نتیجه استفاده از روکش در کل پره و خصوصاً لبه حمله ضروری است. قابل ذکر است که در شناورهای اولیه از ملخ‌های آلومینیومی استفاده می‌شد. اگرچه ملخ‌های مذکور کارآیی خوبی داشتند, اما از نظر سایش لبه حمله و مقاومت در برخورد با اجرام معلق آسیب‌پذیر بودند. تداوم حرکت در سواحل شنی و وجود نمک و ترشحات نمکی نیز سبب تشدید این سایش می‌شد.


عوامل مهم در انتخاب ملخ عبارتند از : سرعت دورانی, سرعت شناوری, قطر, زاویه گام, وتر یا پهنای پره, کارآیی, نیروی رانش و توان ورودی. هر یک از عوامل مذکور محدودیتی را در انتخاب ملخ اعمال می‌کنند. در عمل چهار عامل اصلی در انتخاب ملخ وجود دارد که عبارتند از توان ورودی به ملخ, سرعت شناوری, دور موتور و نیروی رانش لازم. بر همین اساس, در حال حاضر روش انتخاب ملخ به این صورت است که پس از انجام طراحی چیدمانی و محاسبات اولیه, بر اساس نیروهای پسای هیدرودینامیکی و حداکثر سرعت, مقدار نیروی رانش تعیین می‌شود. از دیگر سو, توان ورودی به ملخ با توجه به محدودیت‌های موتور مشخص می‌شود و محدودیت قطر نیز با نظر سرطراح به کارخانجات سازنده اعلام می‌شود تا نمودار مشخصه ملخ تهیه و ارسال شود و به همراه تعیین قیمت, انتخاب نهایی صورت گیرد. البته این اولین گام در انتخاب هندسه یک ملخ است و در مرحله بعد جنس ملخ, نوع تنظیم, روکش‌های ضدسایش, عمر مفید, مقاومت در برابر خوردگی, نحوه اتصال و تغییر گام آن مطرح می‌شود. اغلب به علت وجود عدم قطعیت در ثابت نگه‌داشتن همه عوامل انتخاب ملخ به‌صورت مقایسه‌ای انجام می‌شود.

تجهیزات جانبی ملخ و سیستم رانش برای کنترل هاورکرافت

استفاده از تجهیزات کنترلی رانش, به عنوان عاملی مهم در کنترل راستای حرکت شناور حائز اهمیت است. در برخی از مدل‌های هاورکرافت, با استفاده از داکت‌های گردان, جهت حرکت هاورکرافت تغییر می‌کند. این سیستم دارای قابلیت مانور بسیار بوده و تنها عیب آن سنگین شدن پایه‌های تقویتی و توان مصرفی موتور است. بهره‌گیری از این سیستم در هاورکرافت‌های سنگین نظامی موجب برتری مانور و رزم دریایی شده و به توانایی‌های عملیاتی شناور می‌افزاید. سیستم کنترل گام ملخ و تغییر نیروی رانش نیز جزو تجهیزات کنترلی سیستم رانش محسوب می‌شوند. در این سیستم با استفاده از تغییر گام ملخ سرعت شناور کنترل می‌شود و در وضعیت گام صفر, سرعت به صفر کاهش می‌یابد. استفاده از ملخ دارای گام متغیر یکی از کارآمدترین شیوه‌های کنترل حرکت هاورکرافت است. در گام صفر, ملخ نیروی رانشی تولید نمی‌کند و هاورکرافت در ایستایی کامل است. با افزایش گام, نیروی رانشی تولید شده افزایش می‌یابد, به نحوی که در حداکثر گام, نیروی رانش به بیشترین میزان خود می‌رسد. سیستم کنترل گام ملخ که به روش‌های برقی یا هیدرولیک عمل تغییر گام را انجام می‌دهد, یکی از مهم‌ترین سیستم‌های کنترلی هاورکرافت به‌شمار می‌رود.


یکی دیگر از سیستم‌های کنترل هاورکرافت, بکارگیری بخشی از جریان هوای پروانه است. در این روش با هدایت جریان هوای پروانه و خروج آن از ناحیه دماغه, سبب تغییر جهت هاورکرافت و گردش‌های موضعی آن می‌شود. به علت محدودیت‌های ساختاری و ظرفیت موتور, نمی‌توان از این سیستم در بسیاری از طرح‌های هاورکرافت استفاده نمود.

حضور هاورکرافت در ایران

مطالعه تاریخچه حضور هاورکرافت در ایران و نیز بررسی موقعیت جغرافیایی کشور، در درک نیاز ایران به حضور چنین وسایلی در ناوگان حمل و نقل کشوری مؤثر است. بنابراین در ادامه به شرح مختصری از نحوه ورود این وسیله به ایران و نقش آن در جنگ تحمیلی می پردازیم. در خلال سال های 1968-1975 نیروی دریایی ایران اقدام به خرید 8 فروند هاورکرافت SR.N6 و 6 فروند هاورکرافت BH-7 نمود.


کشور ایران جزو معدود کشورهایی است که در همان سال های اولیه تولید هاورکرافت نظامی به این تکنولوژی شناورها دست یافت، و با داشتن بزرگترین ناوگان هاورکرافت در سطح منطقه، به تقویت نقش نظامی خود در منطقه پرداخت. ایران با داشتن مرز آبی در حاشیه شمالی خلیج فارس و با تملک بیشترین تعداد جزایر در محدوده آب های منطقه و با توجه به جغرافیای منطقه به وسایلی نیازدارد که بتواند به کمک آن ها در کمترین زمان و در هر منطقه از نوار ساحلی مرزی و محدوده جزایر ایرانی، به انجام عملیات نظامی و به ویژه جابه جایی نیرو بپردازد. بنابراین امنیت در خلیج فارس مهم ترین موضوع مورد توجه تولید کنندگان نفت منطقه و بزرگترین مصرف کنندگان نفت جهان است. پس نقش هاورکرافت در تأمین توازن دفاعی کشور حائز اهمیت بسیار است. در جریان جنگ ایران و عراق، در غیاب کارشناسان خارجی، استفاده مناسب از هاورکرافت در حمله‌های رزمندگان ایران در جبهه های جنوبی و به ویژه در جریان انتقال نیرو از مناطق هور و حوضچه های آبی جنوبی عراق، بسیار کارآمد بود و همین امر یکی از عوامل مهم پیروزی در نواحی باتلاقی، و مردابی جنوب عراق به حساب می آید.

سوتیترها :

1. در یک نگرش ساده, هاورکرافت شامل سازه‌ای دریایی است که بوسیله یک سیستم بالابر از سطح زمین بلند شده و در نهایت توسط سیستم رانش به حرکت درمی‌آید.
2. با توجه به سرعت دورانی ملخ, ذرات آب نیز مانند سمباده عمل می‌کنند و در نتیجه استفاده از روکش در کل پره و خصوصاً لبه حمله ضروری است.
3. سیستم کنترل گام ملخ که به روش‌های برقی یا هیدرولیک عمل تغییر گام را انجام می‌دهد, یکی از مهم‌ترین سیستم‌های کنترلی هاورکرافت به‌شمار می‌رود.
4. مطالعه تاریخچه حضور هاورکرافت در ایران و نیز بررسی موقعیت جغرافیایی کشور، در درک نیاز ایران به حضور چنین وسایلی در ناوگان حمل و نقل کشوری مؤثر است.

5. کشور ایران جزو معدود کشورهایی است که در همان سال های اولیه تولید هاورکرافت نظامی به این تکنولوژی شناورها دست یافت، و با داشتن بزرگترین ناوگان هاورکرافت در سطح منطقه، به تقویت نقش نظامی خود در منطقه پرداخت.

 

 

آشنایی با هاورکرافت LCAC, پیشرفته ترین هواناو آمریکا :

 

 


LCAC نام یکی از هواناو های پیشرفته ایالات متحده آمریکا و ژاپن است که برای حمل اسلحه ها و جنگ افزار ها ، محموله های دریایی ، نفربر و همینطور حمل نفر مورد استفاده قرار می گیرد . طرح ساخت و طراحی چنین هواناوی آبی خاکی در سال 1970 شروع شد . اولین نمونه از این هواناو یعنی LCAC در سال 1984به نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شد . در بین سال های 1984 و 1987 15 هواناو از همین نمونه به نیروی دریایی آمریکا تحویل داده شدند .



این هواناو قادر است بیش از شش دستگاه نفربر پیشرفته LAV را حمل کند البته سرعت این هواناو 75 کیلومتر در ساعت است که شایان ذکر است هواناو های ایران سرعتی بین 80 تا 90 کیلومتر در ساعت دارند . این هواناو قادر است 25 نفر را حمل کند و همچنین قابل تجهیز به چندین نمونه سلاح مانند 12.7 mm ، M-2HB .50 ، Mk-19 و 40 م م است .



دو کشور آمریکا و ژاپن از این هواناو استفاده می کنند که امریکا 63 دستگاه و ژاپن 56 دستگاه در اختیار دارد البته اینجا لازم می دونیم که بگیم بزرگترین نیروی هواناو رو تا قبل از سال 1979 در دنیا رو ایران داشت که متاسفانه بعد از انقلاب و شروع جنگ ایران و عراق تعداد زیادی از این هواناو ها نابود شدند که خدا رو شکر هم اکنون هم در تولید هواناو در دنیا حرفی برای گفتن داریم.



دو شرکت Textron Marine و Land Systems این هاورکرفات رو با مشارکت همدیگر ساخته اند . بعدا ها این دو شرکت یا کمپانی به نام مخفف TMLS شناخته می شدند . آخرین نمونه این هواناو یعنی LCAC 91 در سال 2001 وارد به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا شد .




شایان ذکر است که این هاور کرافت در گارد ساحلی آمریکا بیشترین کاربرد را تا نیروی دریایی و تفنگداران آمریکا دارد . فعلا در کل بیش از 40 نمونه و یا دستگاه از این هواناو در خاورمیانه مشغول خدمت هستند که می توان گفت یکی از ارگان های اصلی برای حمله و اشغال عراق و اعظام نیرو و نفربر به عراق از راه خلیج فارس و همینطور دریا بودند.



نمونه آخر این هواناو با استفاده از برترین تکنولوژی و جنگ افزار ساخته شده است . نمونه هایی از موشک انداز ها و سلاح هایی با کالیبر 40 میلیمتری بر روی هواناو LCAC 91 یعنی همان نمونه جدید این هواناو نصب شده است که البته به غیر از سیستم های جنگ افزاری سرعت و برد آن هم بیشتر شده است .



مدل LCAC 91 قادر هست علاوه بر جابجایی تجهیزات ، محموله های دریایی و همینطور نفربر ها عملیات های کوچک دریایی را انجام دهد چراکه در نمونه آخر این دو کمپانی این هواناو قادر است به موشک های دریا به دریا مانند AGM-84 که یکی از معروفترین و قویترین سلاح های ضد ناو است و همینطور در نیروی دریایی امریکا بسیار مورد استفاده قرار می گیرد و c-802 و در آخر Exocet تجهیز شود.



شایان ذکر است که این نمونه هواناو برای پشتیبانی و اسکورت ناو های بزرگ هواپیما بر و همینطور ناو های جنگی مورد استفاده قرار می گرد .





=============================
مشخصات فنی:

کشور سازنده : ایالات متحده آمریکا
کمپانی های سازنده : Textron Marine and Land Systems / Avondale Gulfport Marine
سال ورود به خدمت : 1982
سیستم ها : سیستم های هشدار دهنده TF-40B
سیستم قدرت: ETF-40B
طول : 26.4 متر
شعاع : 14.3متر
وزن خالی : 87.2 تن
وزن همراه با محموله : 185تن
سرعت در نمونه اولیه : 74 km در ساعت
سرعت در نمونه نهایی ( LCAC 91 ) : حداکثر 95 کیلومتر در ساعت (بدون بار)
برد : 370 km بدون سوختگیری با سرعت 75 کیلومتر در ساعت - 550 km بدون سوختگیری با سرعت 65 کیلومتر در ساعت
هدایت کنندگان : 5 نفر
حد اکثر وزن بار گیری : 75 تن
سرنشینان : 24 نفر

کشور های استفاده کننده : ایالات متحده آمریکا ، ژاپن

 

 

پروژه‌ی Zubr بزرگترین هاورکرافت جهان :

پروژ‌ه‌ی 1232.2 Zubr هاورکرافت Pomornik class
Zubr (Bison) بزرگترین هاورکرافت جهان است. این هاورکرافت روسی که در سال 1986 وارد نیروی دریایی شده با نام [Skua] Pomornik در ناتو شناخته میشود. هدف از طراحی این هاورکرافت کمک به انجام عملیات‌های سربع ساحلی از طریق جابجایی سریع ادوات زرهی و پیاده نظام به خاک دشمن است. این هاورکرافت همچنین توانایی حمایت آتش‌باری از گروه‌های عملیاتی را دارا میباشد. این هاورکرافت همچنین قابلیت عبور از مناطق مین‌گذاری شده را داراست.
The ships are capable of laying active minefields
این هاورکرافت مسلح به دو راکت‌انداز چندگانه(stabilised multiple rocket launchers)، 4 سیستم موشکی ضد هوایی Igla-1M، و دو توپ 30میلیمتری AK-630 میباشد. Zubr توانایی حمل 130تن بار را داراست که شامل 3تانک جنگی متوسط مانند T-80B، یا 8 نفربر(infantry combat vehicles) BMP-2 یا 10 نفربر BTR-70 و یا 360 سرباز کاملا مسلح را داراست. همچنین دارای سطح شیب‌دار(stern ramp) مستحکمی برای خروج سریع نیروها میباشد. این هاورکرافت دارای حداکثر سرعت 60کیلونات است و قابلیت عبور از سطح دریا، ساحل شنی، سطوح باتلاقی، و موانع دارای ارتفاع حداکثر دو متر را داراست.
ظاهرا تعداد 10 هاورکرافت از این نوع بین سالهای 1986 تا 1994 ساخته شده‌است. که تعداد 4 هاورکرافت تحویل اوکراین شده‌است. گمان میرود طراحی این هاورکرافت قابل اطمینان نباشد و عمر موتور استاندارد 500 ساعت باشد در حالی که اگر تعداد تانک‌ها از 1 به 3 افزایش یابد عمر موتور به 50 ساعت کاهش میابد!(عجب!!! تعجب برانگیزه!). به نظر میرسد شش هاورکرافت باقیمانده هنوز در حال خدمت باشند؛ اگرچه گمان می‌رود تعدادی غیرقابل استفاده باشند. طبق گزارشات رسیده نیروی دریایی یونان قصد خرید دو هاورکرافت از نیروی دریایی روسیه دارد و 2 هاورکرافت دیگر نیز در اوکراین ساخته‌خواهد شد. حوالی سال 1990 ساخت دو هاورکرافت لغو شد و ناتمام ماند.
مشخصات فنی این هاورکرافت به صورت حدسی بیان میشود:
طراح: Sudostroil'noye Obyedieneniye (Almaz), Dekabristov SY, St. Petersburg
سازنده: Yuzhnaya Tochka SY, Feodosiya
دیسپلیسمنت(توضیح دارد): 480تن استاندارد 538 تن در حالت پر
سرعت: 63-60 گره دریایی
موتورهای پیشران: 5 gas. turbines x 10000 hp; 3 four bladed variable air props., GT generator: 4x100 kW; 300 n.m/55 kts; endurance: 5 days
خدمه: 21الی 31 نفر
تسلیحات: 2x22 140mm Ogon launchers (132 missiles) 4 x 4 SA Strela-3 total:32
توپ‌ها: 2 x 6 AK-630 gattl. AA (6 x 30 mm; r: 6'000rds/m/mount; 6000 rounds)
ظرفیت جابجایی: 3 T-80 tanks or 8 BMP-3 or 10 BTR-80 APC or 140 assault troops with 130 tons cargo
تجهیزات الکترونیکی: General detection radar Navigation radar Electronic Countermeasures System
توجه:دیسپلیسمنت Displacement: عبارت است از مقدار آبی که یک شناور وقتی به آب میافتد جابجا میکند که این مقدار برابر با وزن خود شناور است؛ که عاملی جهت شناوری یک جسم روی آب میشود.